جاذبه گردشگری ابیانه جایی فوق العاده دیدنی و بی نظیر

به گزارش تفطن، ابیانه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در 40 کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنهٔ کوه کرکس است.

جاذبه گردشگری ابیانه جایی فوق العاده دیدنی و بی نظیر

جاذبه های گردشگری ابیانه

روستای ابیانه یکی از بلند ترین نقاط مسکونی ایران و از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در 40 کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنهٔ کوه کرکس است که ارتفاع آن از سطح دریا 2222 متر می باشد. روستای ابیانه با آب و هوای معتدل، دارای موقعیت طبیعی مساعد ، معماری بومی و بناهای تاریخی پُرتنوع است که گردشگران زیادی را به خود جذب کرده است . روستای ابیانه در تاریخ 30 مرداد 1354 با شمارهٔ ثبت 1089 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

روستای تاریخی ابیانه واقع در شهرستان نطنز استان اصفهان

علت نام گذاری ابیانه

مردم محلی ابیانه در قدیم به این منطقه ویونا می گفتند که وی در زبان آن ها به معنای بید و ویانه به معنای بیدستان است.علت نام گذاری این روستا این بوده که این روستا در سابق بیدستان بوده و در طول زمان، ویونا به اویانه و سپس به ابیانه تغییر یافته است.

تاریخچه ابیانه

محققان و باستان شناسان بر این باورند که این روستا، حدود 1500 سال قبل به وجود آمده و یکی از مکان های تاریخی کشور ایران است که شهرت جهانی پیدا کرده است. بر اساس تحقیقات باستان شناسان، عمارت های کهن روستای ابیانه در دوران حکومت های سلجوقیان، قاجاریان، ساسانیان و صفویان طراحی و ساخته شده اند.

اداره سرشماری در سال 1360 تعداد خانه های باقی مانده در روستای ابیانه را 500 عدد گفت که همه آنها در قسمت شمال رودخانه ای زیبا به نام برزرود، ساخته شده اند.

روستای قدیمی و تاریخی ابیانه

جمعیت ابیانه

روستای ابیانه که در دهستان برزرود قراردارد ، براساس سرشماری در سال 1390، جمعیت آن 294 نفر (173خانوار) بوده است.

شرایط آب و هوای و اقلیمی ابیانه

روستای ابیانه دارای آب و هوایی معتدل است واقلیم دره ابیانه، ترکیبی از آب و هوای مدیترانه ای است.

بیشترین دما و کمترین دما در روستای ابیانه

متوسط بیشترین دما به ماه تیر و متوسط کمترین دما به ماه دی اختصاص دارد. در این منطقه، از اواخر دی ماه به تدریج از برودت هوا کاسته می گردد ولی به محض رسیدن بهار، گرما به شدت افزایش پیدا می کند. از اواخر تیرماه نیز به تدریج از میزان دما کاسته می گردد؛ بدین ترتیب در هر سال دو دوره معین افزایش و کاهش دما مشاهده می گردد.

میزان بارندگی برف و باران در ابیانه

در این منطقه اساساً بارندگی در فصل زمستان انجام می گیرد و اغلب به صورت ریزش برف است. بر روی دامنه کوههای مرتفع، برف تا فصل بهار نیز دوام می آورد ولی در تابستان هیچ بارشی صورت نمی گیرد.

شرایط آب و هوایی روستای ابیانه

رطوبت نسبی در ابیانه

متوسط رطوبت نسبی در منطقه 46 درصد است که حداکثر آن در دی ماه (67 درصد) و حداقل آن در تیرماه (30درصد) برآورد شده است.

موقعیت جغرافیایی ابیانه

روستای ابیانه در 40 کیلومتری شمال غرب نطنز، و 20 کیلومتری غرب جاده آسفالته نطنز و کاشان و 80 کیلومتری جنوب غرب کاشان قرار گرفته است. رودخانه برز رود از جنوب آبادی می گذرد. منطقه ای که دره ابیانه در مرکز آن قرار گرفته است حوضه آبریز را در بر می گیرد که بین′27،30 درجه الی ′37، 30 درجه عرض شمالی و ′30، 51 درجه تا ′37، 51 درجه طول شرقی واقع شده است.

تقسیمات کشوری ابیانه

از نظر تقسیمات کشوری، ابیانه دهی از دهستان برز رود، بخش حومه، شهرستان نطنز، استان اصفهان است، که در طول جغرافیایی ′36 ،33 درجه، با ارتفاع 2220 متر از سطح دریا قرار گرفته است. در 20 کیلومتری جاده آسفالته کاشان به نطنز، جاده ای فرعی به طرف غرب کشیده شده است، که این جاده فرعی در جهت دره ابیانه به طرف غرب است. در این جهت ابتدا باید از روستاهای هنجن، یارند، کمجان، برز و طره گذشت و در انتهای دره، در بی بست به روستای ابیانه رسید.ابیانه به موازات خط الرأس کوه قلعه در شیب نسبتاً تندی قرار گرفته است، جعت خط الرأس ها ، با جهت دره موازی است و در نهایت بر جهت کاشان و نطنز عمود می گردد.

در روبروی همین کوه در دامنه کوه دو میلیون، قلعه پله هامانه قرار گرفته است و بین این دو، سطحی نسبتاً هموار شامل منطقه پبا ، رودخانه خشک، باغزارها ومحله مسکونی یوسمان قرار گرفته است. در حد واسط قله های مرتفع و کوه های سر به فلک کشیده، دره ابیانه قرار گرفته است که در این دره روستاهای ابیانه، طره، برز، کمجان و هنجن جای گرفته اند.روستای ابیانه در دامنه شاخه هایی از کوه کرکس، از رشته کوه های مرکزی ایران قرار گرفته است. از نظر شکل و ساختمان، دره ابیانه منطقه ای چین خورده با رشته کوه های متعدد است، که عموماً از جنوب غرب به شمال غرب کشیده شده. ابیانه روستایی کوهستانی و ییلاقی است که چهار جهت آن را کو ه ها فرا گرفته اند.

زبان مردم ابیانه

مردم ابیانه به زبان فارسی با لهجه خاص ابیانه ای صحبت می کنند که با لهجه های دیگرمناطق تفاوت اساسی دارد. مردمان این دیار از لباس سنتی استفاده می کنند و در حفظ آن تاکید و تعصب از خود نشان می دهند.

پوشش مردم ابیانه

زنان ابیانه از پارچه های گلدار و رنگارنگ برای خود پیراهن بلندی می دوزند و استفاده می کنند ، همچنین زنان این روستا چارقدهای سفید رنگی دارند و مردان نیز از شلوار گشاد و درازی از پارچه سیاه استفاده می کنند.

پوشش زنان در روستای ابیانه

غذاهای ابیانه

ابیانه ای ها زبان به خصوصی دارند پس نام غذاهایشان علاوه بر متفاوت بودن، کمی عجیب است.غذاهای مردم ابیانه،به علت متفاوت بودن زبانشان نام های عجیبی دارند . غذاهای این مردم برگرفته از کویر و حاشیه کویر ایران هستند که سالم، طبیعی، ساده و بسیار خوش طعم هستند.غذای رسمی مردم ابیانه، گِپا نام دارد که از ذرت خرد شده و موادی دیگر تهیه می گردد.

غذای دیگر مردم ابیانه قرمه است که به زبان ابیانه ای به آن قلیه می گویند وعمدتا با گوشت گوسفند قربانی پخته می گردد .کاروانی نیز غذای دیگر مردم ابیانه است که شبیه کله جوش است که با کشک ساییده، نعناع و پیاز داغ می پزند.

غذاهای خوش طعم محلی ابیانه

معماری خانه های ابیانه

خانه های روستای ابیانه مربوط به سه دوره سلجوقیه، صفویه و قاجاریه می باشند و بیشتر خانه ها صورت پلکانی روی هم قرار دارند و به شکل مکعب با درب و پنجره مشبک چوبی ساخته شده اند .

ساختمان های کهن روستا در شیب دامنه کوه با پوششی از خاک سرخ رنگ دیده می شوند که هر چه این خاک سرخ، باران بخورد محکم تر می گردد.

ابیانه روستایی چند طبقه است که تمامی خانه های روستا بر روی دامنه پر شیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده ، به صورتی که پشت بام خانه های پایین دست، حیاط خانه های بالا دست را به وجود آورد است و هیچ دیواری هم آن ها را محصور نمی سازد. خانه غلام نادر شاه و خانه نایب حسین کاشانی از خانه های قدیمی ابیانه هستند.

معماری زیبا و خانه های پلکانی ابیانه

شغل مردم ابیانه

شغل بیشتر مردم ابیانه دامداری، باغداری و کشاورزی است که به سبک های قدیمی مدیریت می گردد. آب مورد نیاز برای زمین های کشاورزی و باغ ها در روستای ابیانه از طریق هفت قنات تأمین می گردد.

محصولات کشاورزی ابیانه سیب زمینی، گندم، جو و میوه هایی از قبیل زردآلو، گلابی، سیب و گردو است.

یکی دیگر از شغل های مردم ابیانه قالی بافی است که با استقبال فراوان مردم این روستا حدود 30 کارگاه مخصوص بافتن قالی طراحی و ساخته شده است.

در سال های دورنیز ، بافتن گیوه در میان زنان این دهکده رواج داشته و از این طریق، درآمد کسب میکرده اند، ولی با گذر زمان این هنر از بین رفته است.

قالی بافی از شغل های مردم روستای ابیانه

بهترین فصل برای مسافرت به ابیانه

بهار و تابستان بهترین فصل برای مسافرت به ابیانه است ، البته روستای ابیانه پاییز و زمستان زیبایی دارد ودر این فصول مخاطبان خاص خود را دارد .اگر خواهان آمدن به روستای زیبای ابیانه هستید می توانید از تورهای فصلی هتل ابیانه استفاده نمایید . روستای ابیانه در ایام نوروز، تاسوعا و عاشورا، نیز بازدیدکنندگان زیادی دارد.

جاذبه های روستای ابیانه

خانقاه

خانقاه در زمان شاه عباس صفوی ساخته شده و در محلهپَ خونه قاه یاپَس خانقاهقرار گرفته است. ساختمان سه طبقه این بنا با نمای آجری و سردر آن با تاق های ضربی و نقاشی های دوره صفوی تزیین شده است ، خانقاه در گذشته مکان استراحت شاه صفوی در تابستان و محل اجتماع صوفیان و درویشان بوده است .

کاروانسرا ها و اشترخانه ها

ابیانه دو کاروانسرا در غرب روستا و نزدیک محل فعلی بانک دارد که در آن معاملات پایاپای انجام می شده است . این کاروانسرا ها را زنی به اسم فاطمه زاغول ساخته است که اکنون بنای این دو کاروانسرا در اثر سیل ویران شده است. روستای ابیانه علاوه بر این دو کاروانسرا، کاروانسراهای کوچک دیگری نیز داشته است.

روستای ابیانه دارای اُشترخانه یا شترخانه های زیادی نیز بوده است که کاروانهای شتر در آن رفت و آمد می کردند. ساختمان شتر خانه ها بزرگ و دارای سقفی بلند بوده است و هر یک متعلق به فرد ثروتمندی بوده است.

چند نمونه از شتر خانه های روستای ابیانه

  • که شیرازی یا شترخون شیرازی که در محله یوسمون و بالاتر از حمام ده قرار گرفته است.
  • خانه جعفره یا شترخون جعفره که خانهای چهار صفه است.
  • شترخون مظفره که پایین تر از مسجد پرزله قرار گرفته است ومهریه یک زن ابیانه ای است.
  • شترخون تقی میر شاه علی که در روبه روی مدرسه ده قرار گرفته است وبه آن خانه حقیقی گفته می گردد.

هریک از کاروانسراها و شترخونه های ابیانه صاحبانی داشته اند که این افراد برای ثواب ، این محل ها را در اختیار کاروان ها قرار می دادند.

آسیاب های روستای ابیانه

روستای ابیانه سه آسیاب دارد که دریکی از آنها قابل استفاده است. مردم ابیانه به زبان محلی به آسیاب ها آره می گویند ، این سه آسیاب عبارتند از :آره هره ، آره میون ، آره داریون که در جهت رودخانه داریون در سمت غرب روستا قرار دارند.

یکی از آسیاب های روستای ابیانه

آب انبارهای روستای ابیانه

روستای ابیانه چهار آب انبار دارد که در حال حاضرهیچ یک از آنها قابل استفاده نمی باشند.

میان ده:این آب انبار در محله میان ده قرار گرفته است وقدمت صد ساله دارد.

پُرزله: این آب انباردر محله بالای ده در کنار مسجد پرزله قرار گرفته است و یکی ازقدیمی ترین آب انبارهای ابیانه است.

پالیزه:این آب انبار در محله یوسمون در کنار پالیزه قرار گرفته است .

پَ باغچه یا پَس باغچه: این آب انبار در محله یوسمون قرار گرفته است.

یکی از آب انبارهای روستای ابیانه

مساجد ابیانه

روستای ابیانه دارای یازده مسجد است .

روستای ابیانه مسجدی بسیار قدیمی به نام مسجد جامع دارد که درسال 466 هجری قمری ساخته شده و قدیم ترین اثر تاریخی این مسجد، منبر چوبی منبت کاری آن است

یکی دیگرازمساجد قدیمی روستای ابیانه مسجد برزله است که دارای فضای دلبازی است و روی لنگه در شرقی آن سال 701 هـ. ق. نوشته شده است که مربوط به دوره ایلخانان است.

روستای ابیانه یک مسجد تاریخی دیگربه نام مسجد حاجتگاه دارد که در کنار صخره ای در کوهستان بنا شده و بر در ورودی شبستان آن تاریخ 952هـ. ق. مشاهده می گردد.

مسجد تاریخی حاجتگاه در روستای ابیانه

زیارتگاه های ابیانه

روستای ابیانه دو زیارتگاه در جنوب روستا دارد که یکی مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی است که به گفته اهالی، فرزندان امام موسی کاظم بوده اند .

زیارتگاه دیگر ابیانه قدمگاه نامیده می گردد.ازمکان های دیدنی دیگر ابیانه خانه غلام نادرشاه و خانه نایب حسین کاشی است.

مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی در روستای ابیانه

قلعه های ابیانه

روستای ابیانه دارای سه قلعه است

  1. در جنوب غربی روستای ابیانه قلعه پال همونه یا تخت هامان قرار گرفته است که متعلق به محله بالا و یوسمون است. این قلعه حدود 200 سال پیش ساخته شده است.
  2. در شمال شرقی ابیانه قلعه هرده قرار گرفته است که به محله هرده تعلق دارد.
  3. در شمال غربی روستای ابیانه قلعه پاله قرار گرفته است که به محله پل تعلق دارد.

در دوره های یاغیگری مردم برای حفظ امنیت خود در مقابل یاغی های محلی این سه قلعه را ساخته اند و در آن به نوبت کشیک می داده اند.

یک از قلعه های واقع در روستای ابیانه

آتشکده ابیانه

یکی از قدیمی ترین آثار ابیانه آتشکده ای است که آن را نمونه ای از معابد زردشتی می دانند که در دوران ساسانی ساخته شده است و مانند سایر آثار باستانی در سراشیبی قرار گرفته است ،در گذشته در مرکز آتشکده همیشه آتش که توسط ذغال سنگ افروخته می شده، روشن بوده و در کنار استفاده مذهبی، برای راهنمایی کاروان ها هم از آن استفاده می شده است.

آتشکده ابیانه از هر طرف روستا قابل مشاهده است و مصالح به کاررفته در ساخت آن سنگ و ملاط ساروج است ، از طبقه زیرین آتشکده تنها 1 سالن کوچک به جا مانده و طبقه دوم که محل برگزاری مراسم مذهبی بوده است.

آتشکده ابیانه ساخته شده در دوران ساسانی

سوغاتی های روستای ابیانه

مهمترین سوغات ابیانه انواع زیورآلات دست ساز مثل گردنبند و دستبند است وآویزهای تزیینی دیواری، قالی و گیوه از دیگر صنایع دستی روستا هستند.

از سوغاتی های خوراکی پر طرفدارابیانه می توان از لواشک نام برد که طرفداران زیادی دارد. لبنیات ابیانه هم بسیار مرغوب است و در کنار گردو، بادام، سیب و آلو از دیگر سوغات این روستای تاریخی به شمار می آیند.

پوشش گیاهی و جانوری روستای ابیانه

پوشش جانوری روستای ابیانه

قوچ، میش، روباه، شغال، گراز (از جانورانی است که به کشتزارها آسیب فراوان می رساند) و خرگوش از حیوانات اطراف این روستا هستند و از پرندگان این روستا نیز میتوان به کلاغ و زاغی، که در زبان محلی به آن شرشره می گویند، اشاره کرد؛ ولی مرغ و خروس به دلیل فراوانی شغال و روباه در اطراف آبادی کم نگهداری می گردد. گربه نیز در کوچه های ابیانه فراوان است.

پوشش گیاهی روستای ابیانه

از گیاهان خودروی ابیانه می توان از گیاهان دُرمَنهِ، خاکشیر و کتیرا نام برد که کاربرد دارویی و صنعتی فراوان دارند و پوشش گیاهی برای چرای دام ها هستند. اسپند نیز یکی دیگراز رستنی های اطراف ابیانه است که زنان ابیانه با اسپند و تکه پارچه های رنگی آویز هایی برای چشم زخم درست می کنند و به دیوار اتاقها نصب می کنند.

از گیاهان دیگراین روستا درختچه های زرشک هستند که مردم زرشک مصرفی خود را ازاین درختچه ها تامین می کنند.

از چه جهتی به دیدن این روستا برویم؟

روستای ابیانه از طریق جاده کاشان - نطنز و هم از اتوبان کاشان - اصفهان قابل دسترسی است که از دو راهی جهت کاشان به نطنز تا ابیانه حدود 22 کیلومتر فاصله است که جهتی زیبا و سر سبز می باشد. این جهت کاملا کوهستانی و دره مانند است و جای جای آن را باغ های پر درخت پوشانده است.

منبع: نمناک
انتشار: 5 خرداد 1399 بروزرسانی: 3 مهر 1399 گردآورنده: tafatton.ir شناسه مطلب: 1207

به "جاذبه گردشگری ابیانه جایی فوق العاده دیدنی و بی نظیر" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "جاذبه گردشگری ابیانه جایی فوق العاده دیدنی و بی نظیر"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید